Πελοποννησιακός (αφορμή/αίτια/αποτελέσματα) · Σεισάχθεια · Συμμαχία της Δήλου · Περικλής (θεωρικά, μισθοφορά, εκκλησία του δήμου) · ιωνικός & δωρικός ρυθμός · μέτοικοι & μετοίκιο · καμαραϊκά αγγεία. Αυτά πρώτα — τα παρακάτω σου δίνουν την ατμόσφαιρα.
Η Σπάρτη είναι μια πόλη που δεν κοιμάται. Από τα εφτά τους χρόνια, τα παιδιά μαθαίνουν να τρέχουν, να πεινάνε, να σιωπούν, να πολεμάνε. Ο βασιλιάς Αγησίλαος έχει ένα όραμα — η Σπάρτη να ξαναγίνει η μεγαλύτερη δύναμη της Ελλάδας.
Στην Αθήνα, μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, η δημοκρατία πέφτει. Τριάντα άνδρες — οι Τριάκοντα Τύραννοι — παίρνουν την εξουσία με τη βοήθεια της Σπάρτης. Σκοτώνουν, εξορίζουν, αρπάζουν περιουσίες. Στους πιο εκτεθειμένους είναι οι μέτοικοι, οι ξένοι που ζούσαν στην Αθήνα.
Πολύ πιο πριν απ' όλα αυτά, η Αθήνα κόντευε να σκίσει στα δύο: οι φτωχοί χρωστούσαν στους πλούσιους, και όποιος δεν ξεπλήρωνε το χρέος του γινόταν δούλος. Τότε ένας άρχοντας, ο Σόλων (594 π.Χ.), έκανε κάτι τολμηρό: χάρισε τα χρέη, ελευθέρωσε τους σκλάβους-από-χρέη και απαγόρευσε ποτέ ξανά να δανείζεται κανείς βάζοντας ενέχυρο το ίδιο του το σώμα. Το ονόμασαν σεισάχθεια — «αποτίναξη των βαρών».
Τον 4ο αιώνα, μια άγνωστη πόλη γίνεται για λίγο η πιο δυνατή της Ελλάδας: η Θήβα. Δύο φίλοι — ο Πελοπίδας και ο Επαμεινώνδας — οργανώνουν επανάσταση, διώχνουν τη σπαρτιατική φρουρά και νικούν τη Σπάρτη στα Λεύκτρα. Για πρώτη φορά μετά από αιώνες, η Σπάρτη χάνει σε μάχη.
Ένα παιδί μαθαίνει από τον Αριστοτέλη. Στα είκοσί του γίνεται βασιλιάς. Στα τριάντα του φτάνει στην Ινδία. Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν είναι μύθος. Είναι το αποτέλεσμα ενός σχεδίου που ξεκίνησε ο πατέρας του, ο Φίλιππος Β'.